نگارمن

از سر دلتنگی

negar86 — Fri, 06 Nov 2009 19:27:43 GMT

روسربنه به بالین تنهامرارهاکن

ترک منِِِ خراب شبگرد مبتلا کن

ماییم وموج سودا ، شب تابه روزتنها

خواهی بیا ببخشا ، خواهی برو جفاکن

برشاه خوب رویان واجب وفا نباشد

ای زرد روی عاشق توصبر کن وفا کن

خیره کشی ست ما را دارد دلی چو خارا

بُکشَد کسش نگوید تدبیر خونبها کن

دردی است غیرمردن کان رادوا نباشد

پس من چگونه گویم کاین درد را دوا کن

درخواب دوش پیری درکوی عشق دیدم

بادست اشارتم کرد که عزم سوی ماکن

گر اژدهاست در ره عشق است چون زمرد

از برق آن زمرد هین دفع اژدها کن

بس که بیخودم من ور توهنر فزایی

تاریخ بوعلی گو،تنبیه بوالعلا کن

بي همزبان(جواد آذر)
هر دمي چون ني، از دل نالان، شكوهها دارم
روي دل هر شب، تا سحرگاهان، با خدا دارم
هر نفس آهي است، كز دل خونين
لحظه هاي عمر بي سامان، ميرود سنگين
اشك خون آلود من دامان، ميكند رنگين
به سكوت سرد زمان، به خزان زرد زمان
نه زمان را درد كسي، نه كسي را درد زمان
بهار مردمي ها دي شد
زمان مهرباني طي شد
آه از اين دم سرديها خدايا
نه اميدي در دل من، كه گشايد مشكل من
نه فروغ روي مهي، كه فروزد محفل من
نه همزبان دردآگاهي
كه ناله اي خورد با آهي
داد از اين بي درديها خدايا
نه صفايي ز دمسازي به جام مي
كه گرد غم ز دل شويد
كه بگويم راز پنهان
كه چه دردي دارم بر جان
واي از اين بي همرازي خدايا
وه كه به حسرت عمر گراني سر شد
همچو شراري از دل آذر بر شد و خاكستر شد
يك نفس زد و هدر شد، روزگار من به سر شد
چنگي عشقم راه جنون زد
مردم چشمم جامه به خون زد
آه، دل نهم ز بي شكيبي
با فسون خود فريبي
چه فسون نافرجامي
به اميد بي انجامي
واي از اين افسون سازي خدايا

تا آینده ای روشن

negar86 — Mon, 05 Oct 2009 19:18:44 GMT

باورما درباره خودمان مهم ترین عامل تعیین کننده میزان موفقیت وخوشبختی درزندگی است .

هریک ازما درمسیر مقدرخویش گام برمی داریم ودقیقاً می دانیم که درهرلحظه ، دربرابر شرایط وحالتهای مختلف زندگی چه باید بکنیم .

زندگی هرگزملال آورنیست ، امابعضی ها ملال را برمی گزینند ... ملال یگانه انتخاب آنهاست .

شهرت تودردست دیگران است .این ماهیت شهرت است .مهارآن دردست تونیست .تنها چیزی که دراختیارداری شخصیت وخصوصیات فردی توست .

بالاترین نادانی ردکردن چیزی است که هیچ از آن نمی دانی .

هرلحظه ای که درناراحتی ، ناامیدی ، اضطراب ، خشم یاآزردگی از رفتاردیگری می گزرانی ، لحظه ای است ، که مهارزندگی ات را ازکف داده ای .

بیهوده ترین احساسات همه زندگی ، یکی احساس گناه برای کاری که کرده اید ودیگری نگرانی برای کاری است که میخواهید آغازکنید .

آرامش حقیقی درونی همیشه از کسانی که مدام به قضاوت خویش مشغول اند می گریزد .چون آنان همه انرژی حیاتی خودرا صرف خشم برآنچه هست می کنند .

مقابله با هرچیزی باعث ضعیف ترشدن ما می شود ونمی توانیم درگرفتاری ها وموانع فرصتهاراببینیم .

اولین گام برای شفای هربیماری درزندگی ، این است که بدانی ، هربیماری که دروجودت پدید می آید چیزی است که باخویش داری ، تومالک آن هستی وکاملاً از آن توست .

توهمیشه تنهائی ، امازمانی احساس تنهائی می کنی که فردی را که با اوهمنشنی ، دوست نداشته باشی .

معجزه هادرونی هستند ، به درون خویش سفرکن تاجادوی زندگی خودرا خلق کنی .

انسانهای آزاد چنان معتقدند که می توانند به غرائزشان اعتمادکنند ،کودکانه رفتارکنند ، خلاق باشند وهرکاری که به نظرشان درست است انجام دهند .

سلامی دوباره

negar86 — Fri, 25 Sep 2009 20:18:18 GMT

سلام

هرچه سعی کردم ترکش کنم آخرش نشد.

آخرش همینجاست .

یعنی تنهاجائی که آدم می تونه بدون هیچ محدودیتی وبودن هیچ

بازخواستی حرف دلشو بزنه(البته نه هرحرفی ودرهرزمینه ای ...)منظورم

حرفهای معمول وخودمانیه .بگذریم ...

آیا تابحال این بیت شعررو شنیدید :

زدوستان دورنگم همیشه دل تنگ است

فدای همت آن دشمنی که یک رنگ است

یا این بیت که می گه :

غلام همت آنم که زیرچرخ کبود

زهرچه رنگ تعلق پذیرد آزاداست

برداشت شما چیه

منتظر نظرات زیبای شما هستم

تبریک سال نو

negar86 — Sat, 28 Mar 2009 18:40:14 GMT

سلام بردوستان قدیم وجدید

دقیقاً یکسال ازنوشتن اخرین پستم دروبلاگم می گذره

راستش مشغله های کاری چنان منو به خودش مشغول کردکه دیگه فرصتی برای وبلاگ نویسی برام باقی نگذاشته بود

جاتون خالی امسال عیدی سفری به شیراز داشتم . امشب هم وقتی اتفاقی به وبلاگم سرزدم ومطلب آخرم راکه راجع به کورش کبیر وداریوش بود خواندم ناخوداگاه یاد شیراز وبازدید از تخت جمشید وپاسارگاد افتادم و خواستم بگم راستی که چه عظمت وشکوهی در این دو بنا نهفته است .

دلم نیومد همینطوری بی خیال از کنار پست قبلم بگذرم .سال گذشته مطلب را از جائی خوندم ونوشتم ولی امسال دیدم ومیگویم .

افتخار برای ماایرانیان است باچنین پیشینه تاریخی

به امید روزی که فقط برای گرفتن عکس یادگاری به چنین مکانهائی نرویم

واپسین سخنان ...

negar86 — Thu, 24 Apr 2008 19:35:18 GMT

واپسین سخنان کورش بزرگ

حال که مرگ من نزدیک است ایران را مقتدر ترین کشور آسیا به دست شما می سپارم . من به خاطر ندارم در هیچ جهادی برای عزت وسر بلندی ایران زمین مغلوب شده باشم . جمله آرزوهایم برآورده شدو سیر زمان پیوسته به کام من بود ولی درتمام مراحل زندگی از شکست وضعف در هراس بودم وهیچگاه مغرور نشدم وخود پسندی را هرگزبه خود راه ندادم . در پیروزیهای بزرگ هیچگاه پای از دایره اعتدال بیرون ننهادم وحتی شادمانی بی جهت ننمودم . حال که آخرین لحظات زندگی را سپری می کنم خودرا بسی خوشبخت وسعادتمند می دانم زیرا فرزندانم همگی عاقل ونیرومند هستند ووطنم ایران از همه جهت مقتدر وباشکوه است ، آیندگان از من وکشورم به نیکی یادخواهند کرد آیا باچنین موفقیتهائی نباید با خیالی آسوده چشم از جهان فرو بندم .
ای پسران عزیزمن ، هردوی شما را به خدا و سرزمینم را به شما می سپارم واز شما تقاضادارم اگر می خواهید که رضای خاطر من فراهم گردد ، دست اتحاد ویاری به یکدیگر دهید تا پیوسته روح وروان من از شما شاد باشد . هرگز پای از دایره درستی وخدمت بیرون نگذارید ، اگر کارهای شما پیوسته در راه عدالت ومهرورزی باشد دیری نمی انجامد که ارزش شما در میان مردم گسترش می یابد وقدرت شما روز به روز افزونتر می شود ولی اگر چنین نکنید روز به روز ضعیف تر می شوید وبه پایان حکومت خود نیز نزدیک خواهید شد ، ازتاریخ درس بگیرید وبر سر گذشت دیگران بیندیشید ، در آئینه گذشته گان بسیارپدران وفرزندانی بودند که اتحاد ومهرورزی را از زندگی خود دور نکردند ، پس ازآنها درس بگیرید ، نفاق درمیان خانواده پادشاه بدون شک سلطنت و کشور را متزلزل می کند وظلم وستم ودشمنی وکینه را ایجاد می کند همیشه از کسانی عبرت بگیرید که در زندگی سرافراز بودند وپای از راه عدالت ونیکی بیرون ننهادند . فرزندان من ، پس از مرگم بدنم را در طلا ونقره ویاامثال آن نپوشانید ، زودتر آن را در آغوش خاک کشورم بسپارید زیرا که مهد همه نیکی ها ، ثروتها وزیبائیهاست . من عمر خویش را دریاری به مردم سپری نمودم ، نیکی به دیگران در من خوشدلی وآسایش فراهم می ساخت که این امر برایم از همه لذتهای زندگی بالاتربود .
اکنون حس می کنم که روحم آهسته آهسته از بدنم دور می شود وبسی سبک شده ام ، این راهی است که همه شما نیز خواهید رفت ، اگر ازمیان شماکسی می خواهد دستم را لمس کند وفروغ چشمانم را ببیند نزدیک شوید ، زیرا پس از مرگ راضی نخواهم بود دورمن گردآیید، حتی به شما فرزندانم نیز اجازه نمی دهم بدن بی روحم را نظاره کنید وآه بکشید ، پس از مرگ من همه مردم ایران را برای شرکت در سر مزارم که پیکر بی جانم در آن خا ک شده است فراخوانید واز همگی پذیرائی نمائید ، از هرشهری که آمدند بگذارید بارسم ورسومات وفرهنگ خودشان مراسم را اجرا کنند ، زیرا با این کار روح من در سرای ابدی بس شادمان و سر بلند می شود ، اینک برای آخرین بار می گویم که بهترین ضربتی که به دشمنان می توانید وارد کنید این است که : با دوستان خود با مدارا و نیکی رفتار کنید .

عکسها از سایت آریارمن گرفته شده است

نرم نرمک می رسد اینک بهار

negar86 — Wed, 19 Mar 2008 19:39:58 GMT

یا مقلب القلوب والابصار

یا مدبر الیل ونهار

یا محول الحول والاحوال

حول حالنا الی احسن الحال

بوي باران
بوي سبزه
بوي خاک
شاخه هاي شسته باران خورده پاک
آسمان آبي وابر سفيد
برگهاي سبز بيد
عطر نرگس رقص باد
نغمه شوق پرستوهاي شاد
خلوت گرم کبوترهاي مست
نرم نرمک مي رسد اينک بهار
خوش به حال روزگار
خوش به حال چشمه هاودشتها
خوش به حال دانه ها وسبزه ها
خوش به حال غنچه هاي نيمه باز
خوش به حال دختر ميخک که مي خندد به ناز خوش به حال جام لبريز از شراب
خوش به حال آفتاب
اي دريغ از تو اگر چون گل نرقصي با نسيم
اي دريغ از من اگر مستم نسازد آفتاب
اي در يغ از ما ، در يغ از ما
اگر کامي نگيريم از بهار
گر نکوبي شيشه غم را به سنگ
هفت رنگش مي شود هفتادرنگ

زندگی دوباره طبیعت

negar86 — Tue, 18 Mar 2008 19:11:18 GMT

بنام زیبائی بخش بهار

با توکل به خداو تفعل به خواجه شیراز حافظ ، دعای پربرکت خواجه شیرین سخن

سال خرم فال نیکو مال وافر حال خوش

اصل ثابت نسل باقی تخت عالی بخت رام

در سال یکهزارو سیصدو هشتادو هفت خورشیدی نثار زندگی پر مهرتان باد

همچنین بقول سعدی

علم دولت نوروز به صحرا برخواست

زحمت لشکر سرما زسرما برخواست

موسم نغمه چنگ است که دربزم صبوح

بلبلان رازچمن ناله وغوغا برخواست

بازهم خواجه فرموده اند

زکوی یار می اید نسیم باد نوروزی

از این باد ار مددخواهی چراغ دل برافروزی

چوگل گر خرده ای داری خدارا صرف عشرت کن

که قارون را زیانهاداد سودای زر اندوزی

نوروزتان پیروز وبی غم باد

ما واباورهایمان

negar86 — Wed, 05 Mar 2008 20:34:18 GMT

آیا تاکنون به داشته هایتان فکر کرده اید

آیا تابحال به بعضی از رفتارهای مرسوم ومتداول خود اندیشیده اید .

آیا میدونید بعضی از اعتقادات ورسم ورسوم ما از کجا ریشه گرفته اند

اصلاً میدونید چرا بعضی از اونا رو انجام میدیم.

این مطلب رو بخونید .

A group of scientists placed 5 monkeys in a cage and in the middle, a ladder with bananas on the top.
يک گروه از دانشمندان پنج ميمون را در قفسي گذاشتند و در وسط قفس يک نردبان که بالاي آن مقداري موز گذاشته شده بود قرار دادند

Every time a monkey went up the ladder, the scientists soaked the rest of the monkeys with cold water.
هربار که ميموني از نردبان بالا رفت، دانشمندان ميمون هاي ديگر را با دوش آب سرد خيس کردند.

After a while, every time a monkey went up the ladder, the others beat up the one on the ladder.پس از مدتي، هر ميمون که از نردبان بالا رفت ميمون هاي ديگر ميموني را که از نردبان بالا رفته بود را کتک زدند.

After some time, no monkey dare to go up
the ladder regardless of the temptation.
پس از مدتي، هيچ ميموني ديگر جرات اينکه از نردبان بالا رود را نداشت، گرچه وسوسه او بسيار عميق بود.

Scientists then decided to substitute one of the monkeys. The 1st thing this new monkey did was to go up the ladder. Immediately the other monkeys beat him up.
دانشمندان تصميم ميگيرند يکي از ميمون ها را با ميمون جديدي عوض کنند. ميمون تازه اولين کاري که مي کند براي بدست آوردن موز از نردبان بالا مي رود. ولي ميمون های ديگر او را محکم کتک مي زنند
After several beatings, the new member learned not to climb the ladder even though never knew why.
پس از چند بار کتک خوردن، ميمون تازه وارد فرا مي گيرد که نبايستي از نردبام بالا برود، اما هرگز نميداند چرا.

A 2nd monkey was substituted and the same occurred. The 1st monkey participated on the beating for the 2nd monkey. A 3rd monkey was changed and the same was repeated (beating). The 4th was substituted and the beating was repeated and finally the 5th monkey was replaced.
ميمون دوم جايگزين مي شود و همان وضع ادامه مي يابد. ميمون اول هم در کتک زدن ميمون دوم همکاري مي کند. ميمون سوم جايگزين مي شود و همان وضع کتک زدن ادامه ميابد. ميمون چهارم جايگزين مي شود و همچنان کتک زدن هر ميموني که از نردبان بالا مي رود ادامه دارد. ميمون پنجم هم جايگزين مي شود و کتک زدن و کتک خوردن همچنان ادامي ميابد.

What was left was a group of 5 monkeys that even though never received a cold shower, continued to beat up any monkey who attempted to climb the ladder.
حالا آنچه مانده ميمون هاي جديدي هستند که حتا هيچکدامشان دوش آب سرد را هرگز تجربه نکرده اند، ولي همچنان هر ميموني که از نردبان بالا مي رود را کتک مي زنند.

If it was possible to ask the monkeys why they would beat up all those who attempted to go up the ladder….. I bet you the answer would be….

“I don’t know – that’s how things are done around here”

Does it sounds familiar?
اگر ممکن بود از ميمون ها پرسش شود:

چرا آناني را که از نردبان بالا ميروند را کتک مي زنند، مطمئن باشيد جواب مي توانست اين باشد...
”من نميدانم – اين روش کاري است که در اينجا مرسوم است“

آيا اين بنظر شما مانوس و خودماني نيست؟؟

Don’t miss the opportunity to share this with others as they might be asking themselves why we continue to do what we are doing if there is a different way out there.
اين دست يافت فراغت را که اين موضوع را با ديگران شريک بشويد از دست ندهيد، زيرا ممکن است آنها هم از خودشان بپرسند چرا ما به آن کار هائي که مي کنيم ادامه مي دهيم، اگر راه ديگري در آن بيرون وجود دارد که عاقلانه تر است!!؟

"Only two things are infinite: The universe and human stupidity. And I am not so sure about the former.”
« فقط دو چيز بيکران و سرمد است:

کهکشان و حماقت انسان، درمورد پيشترمطمئن نيستم !»

Albert Einstein

<<آلبرت انیشتین >>

تولد عشقمه

negar86 — Tue, 26 Feb 2008 21:08:18 GMT

نگارم دوش در مجلس به عزم رقص چون برخاست

گره بگشود از ابرو و بر دلهای یاران زد

8/12/1384

هیچ وقت یادم نمیره

لحظات بسیار سنگین و کند می گذشت .

ساعت 11 ظهر شد

ناگهان پرستار از آسانسور بیرون امد

پرسید :

این کوچولوی شماست

بی صبرانه وحول شده گفتم بله!

گفت چقدر نازه

خیلی ظریف ومینیاتوریه

خیرشو ببینی

منم بانگرانی گفتم ممنون!

خانوم دکتر سالمه ؟

خندید وگفت عالیه

بوی بنفشه بشنو و زلف نگار گیر

بنگر به رنگ لاله و عزم شراب کن

بی اختیار مانند کسی که از خداشفاگرفته باشه زدم زیر گریه

بین تمام اون کسائی که اونجا منتظر بودند ، تنها کسی بودم که پرستارا بردنم بالاسر بچه

انگار همه حال منو فهمیده بودند .

یکساعتی بالاسرش بودم

جائی که هیچ مردی رو اجازه ورود نمی دادند.

خدا اون روز منو از همه نظر مورد لطف قرارداده بود

میگن خدا به هرکی لطف داره یه دختر میده

چشم فلک نبیند زین طرفهتر جوانی

در دست کس نیفتد زین خوبتر نگاری

دوسال پیش بود

انگار همین دیروز بود

عمرماست که می گذره

حالادیگه صبح ها که میرم سرکار تا دم در باهام میاد وخداحافظی می کنه

عصرها هم وقتی برگشتم دررو روم باز می کنه

چه عشقی داره وقتی می خوای بری کار دخترت تادم در دنبالت بیاد وبا زبان بچگانه باهات خداحافظی کنه

چه لذتی داره وقتی برمی گردی آیفون را میزنی ، برمیداره وباصدای بلند میگه کیه

میگی منم !

درو برات باز می کنه وبا خنده وذوقی وصف ناشدنی می پره توبغلت وبهت سلام می کنه .

با این اوصاف زندگی یه چیز دیگه است .

تمام خستگی روز از تنت درمیره

بعد از این دست من و زلف چو زنجیر نگار

چند و چند از پی کام دل دیوانه روم

اون حالا دوساله شده

چقدر قشنگ شعر می خونه

چقدر قشنگ عروسکهاشو میخوابونه

چقدرقشنگ بازی می کنه

وچقدر قشنگتر بزرگترا رو به بازی می گیره ودربازی خودش شریک می کنه

انگار دنیا همش یجور بازیه

البته اون اینجور فکر می کنه.

ای کاش دنیا در عالم کودکی می ماند.

میدونیدچیه !

اصلاً وبلاگ نگارمن به عشق اون بود که پاگرفت

به عشقو اونه که دوام آورده

وبه عشق اون ادامه پیدا می کنه

نگارجان

سال خرم فال نیکو مال وافر حال خوش

اصل ثابت نسل باقی تخت عالی بخت رام

رابرایت آرزو مندم

خیال نقش تو در کارگاه دیده کشیدم

به صورت تو نگاری ندیدم و نشنیدم

خدااز در لطف وکرمش سلامتی بهت عطاکنه

برای هرپدر ومادری که داره نگهدار باشه واونائی هم که ندارند لذت پدرومادر شدن را بهشون بچشونه

وماهم قدردان و شاکر نعمات الهی باشیم .

((تولدت مبارک))

عجب صبری خدادارد

negar86 — Tue, 26 Feb 2008 19:19:18 GMT

نمی دونم این روزا جرأت قیمت گرفتن اجناس رو داشته اید یا نه

نمی دونم چرا امروز توبازار اصفهان با مشاهده اوضاع این شعر به ذهنم رسید .

به این سبک نوشتم تا شاید کمی سبک شوم .

خوب یا بد

سبک یا سنگین

زشت یا زیباست !؟

به بزرگواری خود ببخشید .